Postacie czcicieli Serca Bożego

Święty Bonawentura (Jan di Fidanza), urodził się w Bagnoregio koło Viterbo w 1217r. W dzieciństwie został cudownie uzdrowiony przez św. Franciszka z Asyżu, co nade wszystko zawdzięcza ufnej i wytrwałej modlitwie swojej matki. Ukończył studia filozoficzne w Paryżu i tam wstąpił do zakonu franciszkanów (25 lat), przyjmując imię zakonne Bonawentura. Był bardzo zdolnym młodzieńcem i gorliwym zakonnikiem, dlatego posłany został na studia teologiczne. Długie lata piastował urząd generała zakonu. Doskonale potrafił łączyć w sobie życie publiczne z bogatym życiem wewnętrznym. Miał wielkie nabożeństwo do Męki Pańskiej, a w nim szczególnie zagłębiał się w przebity bok Chrystusa. Jemu poświęcił dużo uwagi. Skupił się na Ranie, z której tryskała miłość. W ten sposób długo przed zapoczątkowaniem się kultu do Jezusowego Serca, Opatrzność przygotowywała sobie w wiernych żyzny grunt na jego późniejsze przyjęcie. Św. Bonawentura czynnie angażował się w sprawy kościoła, chociażby poprzez przygotowanie soboru w Lyonie.

Jego gorliwe życie apostolskie dobiegło końca 15 lipca 1274 roku. Był jednym z najwybitniejszych teologów średniowiecza. Pozostawił po sobie wiele traktatów i dzieł teologicznych. W 1482r. odbyła się jego kanonizacja dokonana przez Sykstusa IV, a Sykstus V ogłosił go doktorem Kościoła. Ikonografia przedstawia go w habicie franciszkańskim z biskupim krzyżem na piersiach. Jego atrybutami są: anioł przynoszący mitrę, kapelusz kardynalski trzymany przez anioła lub leżący u stóp, księga, krzyż w dłoniach, drzewo Krzyża Świętego, zwój.

Wszechmogący Boże, ty dajesz nam czcić świętego Bonawenturę, biskupa, spraw, abyśmy czerpali światło z jego nauki i naśladowali jego gorąca miłość. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *